Hônhaimöôinaêmhaønhngheàlieânheäñeántaâmlyùvaøgiaùoduïctoâiñaõaùpduïngbacaênbaûntrieátlyùtreânkhiphuïcvuï con ngöôøi. Nhaâncuoächoäithaûoveàgiaùtròñaïoñöùc (The value of ethics in the families of
Vietnamese.) tronggiañìnhVieätNamthuoäcchöôngtrìnhTieánsóhoïcmoätñoàngnghieäphoûitoâi: “ToâikhoânghieåutaïisaoñasoátreûemVieätNamngoanngoaûn, ñeãdaïy,
leãpheùpvaøthaønhcoâng.
Tæleälydòtronggiañìnhthaáp
so vôùigiañìnhcaùcsaéctoäckhaùctrongxaõhoäiMyõ?”
Ñöôïcdòpnaàytoâitrìnhbaøyveàquannieäm“ Tuthaân, teàgia, tròquoác,
bìnhthieânhaï.” cuûaKhoångGiaùotrongcuoäcsoánghaèngngaøycuûangöôøiVieätNam. Ngöôøita
“Trung” vôùichaùnhquyeàn “Hieáu” vôùi cha meï, oângbaøvaø “Nghóa” vôùianhchòem, thaânnhaânhoïhaøng.Quannieäm “Bìnhñaúng”
giöõavôïchoàng, phaânnhieämñöôïcgiaûithíchroõraøng
qua haitieáng “Teàgia” maø
cha oângtañaõbieánthaønhluaätroõraøng qua luaätHoàngÑöùccaûmaáytraêmnaêmngaøytröôùc.
( VuaLeâThaùnhToân 1442- 1497 Ngaøiñaëtra
24 ñieàugiaùohoùachodaânthöôønggiaûngñoïcñeågiöõlaáyluaânthöôøngvaøphonghoùatoát.)